Ik ben al veel te lang weg geweest van lj. Ik wil niet vergeten worden.
Na devientART ontdekt te hebben, werd dat mijn nieuwe thuisbasis. Die ging ik echter na een tijdje ook verwaarlozen, en ik kreeg plots de drang om ook eens wat anders te doen dan met mijn laptop in de zetel te zitten.
Vorige week vrijdag ben ik naar onze pre xmos fuif gegaan. Ik heb me best geamuseerd, al mocht het er wel wat warmer zijn en de muziek wat, um, minder eentonig?. :')
Ik heb plots zo'n zin om verder te studeren! Donderdagavond kwamen vertegenwoordigers van enkele universiteiten en hogescholen spreken in onze school. Mijn voorkeur gaat uit naar een opleiding psychologie in de KULeuven. Volgende week ga ik er even de sfeer opsnuiven tijdens de open lesweek. Dinsdag zal ik om half 9 's morgens in Leuven zijn om een college ontwikkelingspsychologie bij te wonen. Daarna ga ik shoppen (en dus mijn collectie boeken van Chuck Palahniuk uitbreiden) tot 4 uur, wanneer ik de Nederlandse taalkunde even ga uitproberen. Woensdag neem ik de trein naar Leuven voor de tweede keer, want om 9 uur zal ik mij aansluiten bij de studenten kunstwetenschappen. Ik kijk er naar uit zonder dat het me echt nerveus maakt, wat voor mij een geheel nieuwe ervaring is. Ik heb zin om te studeren! Ik hoop dat ik deze ingesteldheid de komende jaren behoud.
Woensdag blijf ik niet rondhangen in Leuven, want Stefie en ik gaan namiddag verderwerken aan onze onderzoekscompetentie. Op dit moment zijn we het leven van Jotie T'Hooft aan het bespreken.
Damn. Vorig jaar las ik op het einde van een lesuur Nederlands voor het eerst een gedicht van hem: "En wat dan?" Ik was meteen in de ban van het gedicht. Ik had op dat moment geen idee wie Jotie T'Hooft was, maar ik bewonderde hem. Eenmaal thuis ging ik op het internet meer gedichten van en informatie over hem opzoeken. Ik was verkocht. (En ik moet toegeven, toen ik voor het eerst foto van hem op mijn beeldscherm zag verschijnen, niet wetende hoe jong hij was gestorven en welk geslacht hij had -de naam Jotie geeft niet zo veel prijs-, was ik blij verrast.)
Sindsdien heeft de gedachte aan hem altijd een gevoel van vertrouwelijkheid bij me opgeroepen. Ik ben op dit moment een zeer volledig en diepgaand portret van zijn leven aan het lezen (
link). Bij elke bladzijde groeit mijn liefde voor hem. Mijn hart smelt als ik bv. lees dat hij in de kleuterschool "in de schijnbaar eindeloze rij kapstokken nooit zijn eigje jasje terugvindt." Mag ik hem alsjeblieft een knuffel geven?
Jotie T'Hooft was zo'n interessant persoon. De gedichten die hij schreef doen mijn psyche van tijd tot tijd eens uit de doeken. Hij is een inspiratie voor mij op verscheidene vlakken. (Neen, dat betekent niet dat ik hetzelfde pad als hem opga, mind you.)
Stefie heeft een nieuwe puppy, omg. Hij is zo lief! En ik heb voor de eerste keer in mijn leven een hond opgetild, lol. Ik had altijd bang om ze pijn te doen.
Ik denk dat ik eens bij het dierenasiel langsga om te vragen of ze nog iemand kunnen gebruiken om met de honden te gaan wandelen. =D
En weet je, de laatste tijd ben ik gelukkig.
Sorry voor de tl;dr. Ik had niet verwacht dat mijn ~comeback zo'n lange entry zou inhouden.
x x x