Latest Epiphany

I was tagged by x_xblackout :)

1. Sit down.
2. Take a picture of yourself right now. Don't primp, just snap one!
3. Upload it now.
4. Tag five people to do the same.

( click )

I tag anaiswithab, dusty_snow, inevitable_inez, radio_slwx and thehotspace

Ik heb alweer veel te lang niet meer geüpdatet.
ik word nu meer in beslag genomen door facebook.
seriously, kan ik echt geen twee plaatsen tegelijk onderhouden? :')

1. ik hou niet van de onderzoekscompetentie en
ik zal héél erg blij zijn als die over is.

2. feestje!

L-R: ik & stephanie.
voor die ene keer dat ik eens ok op een foto sta. :')

3. ik heb het de laatste tijd heel erg moeilijk
om enkele uren zonder muziek door te brengen.
Dan zit ik in de klas, heel erg ongemakkelijk
te wachten tot het middag is of de school uit is
en ik EINDELIJK weer muziek kan luisteren.
Een drang naar muziek zo groot als deze
had ik voor het laatst 3 jaar geleden.
Ik herinner me nog dat ik 's middags buiten de school at,
en dan met klasgenoten meeging die ik niet eens graag had,
met als enige reden dat ik dan muziek kon luisteren.

4. ik heb nood aan zon. meer zon.

5. ik hou van House MD.

6. ik heb een nieuwe laptop nodig. pc of toch eens mac?

Ik ben al veel te lang weg geweest van lj. Ik wil niet vergeten worden.

Na devientART ontdekt te hebben, werd dat mijn nieuwe thuisbasis. Die ging ik echter na een tijdje ook verwaarlozen, en ik kreeg plots de drang om ook eens wat anders te doen dan met mijn laptop in de zetel te zitten.

Vorige week vrijdag ben ik naar onze pre xmos fuif gegaan. Ik heb me best geamuseerd, al mocht het er wel wat warmer zijn en de muziek wat, um, minder eentonig?. :')

Ik heb plots zo'n zin om verder te studeren! Donderdagavond kwamen vertegenwoordigers van enkele universiteiten en hogescholen spreken in onze school. Mijn voorkeur gaat uit naar een opleiding psychologie in de KULeuven. Volgende week ga ik er even de sfeer opsnuiven tijdens de open lesweek. Dinsdag zal ik om half 9 's morgens in Leuven zijn om een college ontwikkelingspsychologie bij te wonen. Daarna ga ik shoppen (en dus mijn collectie boeken van Chuck Palahniuk uitbreiden) tot 4 uur, wanneer ik de Nederlandse taalkunde even ga uitproberen. Woensdag neem ik de trein naar Leuven voor de tweede keer, want om 9 uur zal ik mij aansluiten bij de studenten kunstwetenschappen. Ik kijk er naar uit zonder dat het me echt nerveus maakt, wat voor mij een geheel nieuwe ervaring is. Ik heb zin om te studeren! Ik hoop dat ik deze ingesteldheid de komende jaren behoud.

Woensdag blijf ik niet rondhangen in Leuven, want Stefie en ik gaan namiddag verderwerken aan onze onderzoekscompetentie. Op dit moment zijn we het leven van Jotie T'Hooft aan het bespreken. Damn. Vorig jaar las ik op het einde van een lesuur Nederlands voor het eerst een gedicht van hem: "En wat dan?" Ik was meteen in de ban van het gedicht. Ik had op dat moment geen idee wie Jotie T'Hooft was, maar ik bewonderde hem. Eenmaal thuis ging ik op het internet meer gedichten van en informatie over hem opzoeken. Ik was verkocht. (En ik moet toegeven, toen ik voor het eerst foto van hem op mijn beeldscherm zag verschijnen, niet wetende hoe jong hij was gestorven en welk geslacht hij had -de naam Jotie geeft niet zo veel prijs-, was ik blij verrast.)
Sindsdien heeft de gedachte aan hem altijd een gevoel van vertrouwelijkheid bij me opgeroepen. Ik ben op dit moment een zeer volledig en diepgaand portret van zijn leven aan het lezen (link). Bij elke bladzijde groeit mijn liefde voor hem. Mijn hart smelt als ik bv. lees dat hij in de kleuterschool "in de schijnbaar eindeloze rij kapstokken nooit zijn eigje jasje terugvindt." Mag ik hem alsjeblieft een knuffel geven?
Jotie T'Hooft was zo'n interessant persoon. De gedichten die hij schreef doen mijn psyche van tijd tot tijd eens uit de doeken. Hij is een inspiratie voor mij op verscheidene vlakken. (Neen, dat betekent niet dat ik hetzelfde pad als hem opga, mind you.)

Stefie heeft een nieuwe puppy, omg. Hij is zo lief! En ik heb voor de eerste keer in mijn leven een hond opgetild, lol. Ik had altijd bang om ze pijn te doen.
Ik denk dat ik eens bij het dierenasiel langsga om te vragen of ze nog iemand kunnen gebruiken om met de honden te gaan wandelen. =D

En weet je, de laatste tijd ben ik gelukkig.

Sorry voor de tl;dr. Ik had niet verwacht dat mijn ~comeback zo'n lange entry zou inhouden.

x x x

01. Name:
02. Birthday:
03. Where do you live:
04: What are you studying/What are you working as:
05. What makes you happy:
06. What are you listening to now/have listened to last:
07. What is particularly good/bad about my LJ:
08. An interesting fact about you:
09. Are you in love/have a crush at the moment:
10. Favorite place to be:
11. Favorite lyric:
12. Best time of the year:
13. Weirdest food you like:

RECOMMEND
01. A film:
02. A book:
03. A song:
04: A band:

PLUS
01. One thing you like about me:
02. Two things you like about yourself:
03. Put this in your lj so I can tell you what I think of you?

I bought you one of those
sparkly heart warmers
and wrapped it up
in love letters.

Happy holidays to every one of you.
I hope you enjoy the day.
♥ily.

I am happy.
My mother jokes that I'm high.
But I'm really just happy.
High on my own chemicals.
Everything is so beautiful
and I love all of that everything.
Especially emotions.
(I'm glad my headache is almost gone.)

-

meet my cat.

he's awesome.
he loves playing with Christmas decorations on the stairs.

-

I ordered some things from the fbr webstore.
i. one Panic At The Disco dvd.
ii. one The Academy Is... T-shirt.
iii. one The Cab T-shirt.
iv. one Panic At The Disco T-shirt.
v. one Cobra Starship hoodie.
$42 just to get them shipped, but w/e.
I can't wait till they get here!

-

When the midterms are over,
I'm going to decorate the walls of my bedroom.
The light blue is going to be painted white.
Then I'm going to put up photographs and poetry.
Some lovely frames as well.
And it's going to look really awesome.

-

I fell in love with deviantART.
Let me know if you have a dA account.
mine's latestepiphany.

I tried something new.
I will love you if you read this and tell me what you think:


( A Nameless Attempt )

Ik ga nog maar even door met je te missen
vandaag, morgen, eigenlijk
de rest van m'n leven want
jij bent onbereikbaar

Ik mis je nog het meest wanneer je
vlak voor me staat
en ook net daarna want
ik ben onverzadigbaar

Vroeger, toen jij nog niet verleden tijd was
(toekomst was dat ook nog niet)
gingen tranen toch al vloeien
je was er nog maar pas.

Het lot speelde met ontmoeting en
daarna met afscheid
wij speelden daartussen
en wat ik won, ging ook weer verloren.

A couple of days ago I was talking to some girls from my school during lunch.
We were talking about how we don't get the world.
I don't get how it works, and how it possibly could work.
I don't get how we even exist and how the universe and time is infinite.
I don't get religion, and as of recent, I don't get science either.
I don't get any of this.

For all I know none of this is real.

And I don't know if anything I do even matters. But as long as I don't, I'm going to pretend it does.


"Het gaat niet om het zijn, maar om wat wij er van maken." - Jotie T'Hooft

Even kwam ik je tegen,
het was al laat in de avond
en ik liep weer in de regen.

Je was snel voorbij.

Maar het was al genoeg,
het maakte me al blij.

- Jotie T'Hooft

♥

Soms is het net of ik dingen mis die ik nooit gehad heb.
Dingen die een leegte achterlaten, zonder die ooit gevuld te hebben.
Misschien heb ik ze nooit verdiend,
misschien zijn ze gewoon nog niet aan bod gekomen,
misschien zijn ze helemaal niet aan mij besteed.
Men kan ook maar één persoon tegelijk zijn, natuurlijk.
Maar waarom voel ik me dan niet één coherent geheel?

You know those 3D glasses? The ones with one blue and one red glass (or piece of plastic)?
When you put them on, and watch any surface or object, you see that object in blue, and also in red.
But the colors don't ever blend. You don't see any purple.
You see blue through one eye and red through the other one, and your brain turns it into one image.
You see both colors, at the same time, but they don't intermingle.

This is how I feel.

I don't know what to do with myself.
My mood? Euphoria and dysphoria running parallel.
This is the oddest feeling I've ever experienced.

I try not to dwell on thoughts that feed my dysphoria
so I just keep talking and laughing and not caring.
And I haven't had the slightest trouble with social anxiety all day.

And I'm also kind of really hyper.

(compliments make my day.)

~
Four days of tranquility, but no closure.
How is it that she gets more beautiful over night, every night?

It's two days into the new school year.
I'm in the fifth year of secondary school now, which would be the 11th grade in the American school system, if I'm not mistaken.
Everything feels so very different, and I hadn't thought it would. Up until now, the teachers have been kind of amazing. They are what makes this grade so different. They are better.
I'm not going to lie, I am slightly worried. Maybe I'm not smart enough. Maybe I'll neglect school. Maybe it will be too hard for me no matter how hard I try. Or maybe I'll do my best and everything will fall right into place. Or maybe I just worry too much.

Social anxiety. I'm trying to overcome it. With every tidbit of success, there's that feeling of bliss. And then after, there's the feeling of exhaustion and that of this doesn't feel right. I want to quit. But the feeling of general happiness never leaves and petty words or events no longer put me down. So my decision has been made. I just need to take it slow, or I'll crawl right back into my shell in no time.

I want to write but I need to sleep.
I also need to finish the book I'm rereading, because I'm going to be telling about it in English class on Friday. Wicked Gentlemen by Ginn Hale. I completely adore it. It reads like a good fanfic.

ETA: You guys. I need you to comment on my last poem. I have no idea what people think of it. So, please? For me?

We are what is left of nothing to begin with
cue cards read our emotions
and we are all a bit biased

We are the children of negligent parent
kids of oblivion in a world of ignorance
and all we do is dream

We are the long-lost friend who moved on
and left behind lonely lovers
in exchange for promises

We are the rain on our parade
we are the carpenters, too
with lies scribbled across our resumes

We are artists chained by the wrists by critics
who are driven by fear in dapper masks
fairy tales are long past their happy endings

So, I'm going to be honest with you, I don't have anything to tell you right now. I'm just writing an entry to show off my JUNO moodtheme, created by cyberghostface and icon by animated_silent.
I watched the movie terribly late, but I watched it eventually, and I LOVED it.
I kind of really adore Juno as a character. <3
So. I'm downloading the movie tomorrow, and I'm buying it when I get around to it. So I can watch it FOREVER. Or maybe until I suddenly start disliking it for the reason that maybe it isn't as awesome as I find it now, which isn't unlikely when you're me. But right now the movie is still amazing and controversial and so very very cool.
Ellen Page is also really pretty, which certainly doesn't do any harm to the movie. At all.

PEACE.

.

led astray
starving backpack
every tree
is a déjà vu

holding hands
with hollow air
discussions
with silence

following rivers
eyes to the sun
jumping
falling

fiction
becomes comfort
becomes confusion
becomes reality

Okay, so this one's about Stephen Kings' "The Girl Who Loved Tom Gordon"
I thought, if Ryan Ross can write a song about a book, then why not write a poem on a book myself.
I chose this book because I've always been fascinated by the idea of having to survive, and this happened to be the last book with that theme present that I've read.

They wander through the shadow play.
Trembling lights will lead their way.
When darkness is cast upon every face,
souls shall surrender in a gloomy haze.
No life be spared, no love be left;
merciful to Fate's handicraft.
They cling to hope in utter despair.
But morbidity is Time's sole rightful heir.
They moaned and writhed, but could not see
that darkness' Achilles' heel is luminosity.